Collectief Huisonderwijs voor Hooggevoelige Jongeren

 Mannaz School

Dit vinden leerlingen en oud-leerlingen van de school

Lang niet alle hooggevoelige leerlingen hier op school vinden het leuk om of gefotografeerd te worden, of geïnterviewd of allebei.  Deze wel :-)




Keanu Milo Texeira

 

De eerste keer dat ik de Mannaz School binnen liep was tijdens een infoavond. We reden door de poort en ik zag het witte huis, en ik vond het onmiddelijk een betoverende omgeving. Toen ik binnen kwam werd het beter en beter. Ik praatte met Phiona, Jan en Annick en ze legden me de werking van de school uit. Ik heb onmiddelijk op de infoavond het besluit genomen dat ik hier naar school wil gaan, en tot nu toe heb ik er nog geen spijt van gehad.

 

Mijn 1ste schooldag was een speciale gelegenheid, want ik ging onmiddelijk mee op expeditie. Gaan schaatsen, naar het museum gaan, dat was mijn 1ste dag op de Mannaz school! De 1ste keer allemaal samen in 1 huis was echter even wennen: we moesten echt leren samen leven.

Nu heeft onze groep een zeer sterke band! Er ligt enorm veel capaciteit in elk van ons. We kunnen het allemaal goed met elkaar vinden en dat maakt het leuk om samen te zijn.

 

Doordat onze school zo op ‘de buiten’ ligt, is het mooi in het groen en hebben we niet veel last van auto’s of geluiden. We zitten heel rustig hier, en we hebben een prachtige tuin.

 

Mannaz heeft veel dingen verandert aan mij, en op numer 1 staat dat ze me geleerd hebben om te studeren. Mij nog “awesomer” laten worden eigenlijk * knipoog *. Ik heb ook veel minder ruzie met mijn moeder als voorheen. Dit is ook omdat ik meer thuis doe dan enkel achter de computer zitten.

 

Op nummer 1 op de school staan natuurlijk de trampoline en de ping-pong-tafel!! Wat ook altijd leuk is, is als we tijdens het middagmaal allemaal samen zitten aan de tafel en soms interessante discussies hebben, zoals bijvoorbeeld Phiona en ik met onze discussie over “Is paardrijden een sport of niet?” Een ander plus punt is als we in de zomer op de trampoline kunnen liggen zonnen * lacht * .

 

















Phiona Tammen

 

De eerste keer dat ik door de poorten liep had ik iets van “Wauw!”. Wat een mooie tuin! Alles stond in bloei. Ik voelde me al onmiddelijk op mijn gemak.

Mijn 1ste schooldag was stil. We waren maar met 2, en we kenden elkaar niet. Dus je moest elkaar nog leren kennen, wat best wel eng was eigenlijk. We maakten fouten en soms ook ruzie, maar dat is altijd terug opgelost.

 

Onze groep kan ik in 4 woorden omschrijven: Een knettergekke-onnozele-zotte bende! Het is altijd plezant op school, er kan altijd wel gelachen worden met een grap. En als je even nodig hebt aan een ‘shoulder to cry on’ is er altijd wel iemand waarbij je terecht kunt.

 

De vergelijking tussen Gent – Ertvelde in shoquerend.. Rust, stilte, natuur, geen uitlaatgassengeur..! Hier kan je gewoon naar buiten lopen met een boek en even lekker weg drijven in het verhaal.

 

Mannaz heeft ervoor gezocht dat ik nieuwe mensen leren kennen heb. Toffe nieuwe mensen, dat volgens mij wel vrienden voor het leven kunnen zijn.

 

Het leukste aan de school vind ik de platte rust! Zo kan ik altijd een uurtje naar stal gaan om met de paarden bezig te zijn. Lekker ontspannend!!